‘देउकि’

गौरब मिश्र

नाम: देबका
उमेर: ५ वर्ष
ठेगाना: मन्दिर
जन्मस्थान:थाहा छैन !

बिकृती र कुरिती को जालमा
माछा झै उनिएकी
म,
सानै उमेरमा
मन्दिरमा चढेकि
कति
दिन त भोकभोकै सुतेकी
त्यो
मन्दिरको पीढिमा
त !
कति दिन रहरका डोरी
चुडिएर बाध्यताले डोर्याएर
पाहुनाहरुको ओछ्यान
तताएकी ।
किनकी बुबाले मलाइ
सानै उमेरमा देबिको नाउमा
चढाउनु भएको थियो ।
मलाइ पनि त रहर कहाँ हुदो हो
आफ्नो योनाङ्ग सुम्पिन ,
न स्कूल
न अभिभावकको माया
न ज्ञान
न शिक्षा
मलाइ थाहा थियो मैले योनाङ्ग सुम्पिनु
हुदैन नै भन्ने ,
तर
तर भन्दिने ले भनिदिए
कि
‘तलार्इ
बिबाह गर्न कसैले
मन्जुरी दिदैनन्
त्यस् बाहेक तेरो अरु कुनै विकल्प छैन’
बुबालाइ पनि
त आफ्नो मनोकाङ्छ्या
पूरा गर्नु थियो ,
त्यस माथी
म त घरकी माइली
छोरी ,,
मैले त जानै पर्दथ्यो
त्यो मन्दिरको ओढारमा
जहाँ म बन्देज गरिएर राखिन्छु
जेलमा कैदिलाइ
थुने झै गरि ,
म हरेक दिन यो गुफामा बसेर सम्झन्छु
तल्लाघरे शोभा दिदीका बुबाआमालार्इ
उहाँहरुले शिक्षा पाएरै होला
शोभा दिदीलाई
थुनिएको थिएन
मलाइ जस्तै गरि त्यो मन्दिरको
गुफामा,
र सोच्छु फेरि अर्कै
प्रश्न जस्को उत्तर बुबालाई
माग्न मन छ 
बुबा ! 
किन तपाईं अझैपनि यहि पापी
समाजको अगाडि
बिकृती र कुरितिको बारेमा
तीखो बाड जस्तै बोली बहक्न सक्नु हुन्न ?

त्यस बेला देखि यस बेला सम्म
म देउकी हुदा तपाइको कुन
मनोकाङ्छ्या चाहिँ पूरा भयो ? 
अनि
फेरि अर्को प्रश्न
यदि आमालाइ पनि देउकी बनाइएको भए
के तपाईं
बिबाह गर्नु हुन्थ्यो त मेरि आमासँग ? 
-झापा,दमक

ताजा अपडेट